Patrick Willocq laureatem tegorocznego Grand Prix na Fotofestiwalu!

28 maja 2015, by , Dodaj komentarz

Laureatem tegorocznego konkursu Grand Prix Fotofestiwal został Patrick Willocq. Francuski fotograf, autor projektu „Jestem WALE, szanuj mnie” na inauguracji Fotofestiwalu odebrał nagrodę: 10 000 złotych oraz otworzył wystawę zwycięskiego projektu. Nagrodę Rektora Uniwersytetu Łódzki otrzymała Anna Grzelewska za projekt „Julia Wannabe”.Grand Prix Fotofestiwal to konkurs, w którym nagradzani są artyści o wyjątkowej osobowości i projekty prezentujące odważne wizje. Nagroda przyznawana jest od 9 lat, a wystawa finalistów konkursu prezentowana jest w wyjątkowych pofabrycznych salach centrum festiwalowego. Ogłoszenie wyników konkursu co roku oficjalnie otwiera cały Fotofestiwal. Na tegoroczny konkurs zgłoszono ponad 500 projektów z kilkudziesięciu krajów, a oceniło je międzynarodowe jury.

"Walé Oyombé, nkúmu", Patrick Willocq, GRAND PRIX FOTOFESTIWAL 2015

„Walé Oyombé, nkúmu”, Patrick Willocq, GRAND PRIX FOTOFESTIWAL 2015
Traditionally a native chief (nkúmu) would move about on a „tipoy” accompanied by his army. Wale Oyombé (22 years old, married, five years in seclusion, mother of Angela) sings that she is proud to be compared to a patriarch because she respected the sexual taboo during her long seclusion (discrediting other Walé, as she assumes, broke the ban). Similar to a native chief, she too is carried on a tipoy. She compares her assistants to soldiers as they too ensure her daily survival and safety.

"Walé Asongwaka takes off", Patrick Willocq, GRAND PRIX FOTOFESTIWAL 2015

„Walé Asongwaka takes off”, Patrick Willocq, GRAND PRIX FOTOFESTIWAL 2015
On the day of her seclusion-ending festival, Walé Asongwaka (21 years old, 3 years in seclusion, mother of Bola, her husband has disappeared) will climb a scaffolding onto a plane-shaped pod that will free drop on the ground, marking the end of her seclusion. For Ekondas, the plane, a Western invention, is totally out of reach. Addressing other Walés, Asongwaka sings her superiority as she claims that only her will have the means to fly (the Walé ritual is highly competitive as it’s all about having more prestige and power than your rivals).

 

„Jestem WALE, szanuj mnie” to projekt realizowany na terytorium Demokratycznej Republiki Konga. Autor fotografował kobiety z plemienia Ekonda, tzw. Walé („ta, która rodzi po raz pierwszy”). Każda z nich po narodzinach dziecka wraca do swoich rodziców, gdzie spędza w odosobnieniu od 2 do 5 lat. Ściśle przestrzegając wszelkich zakazów, z zakazem współżycia włącznie, otrzymuje status równy przywódcy duchowemu. Okres odosobnienia zwieńczony jest rytualnym tańcem i śpiewem. Zdjęcia Willocqa to kompozycje, które są symboliczną prezentacją jednego z przedmiotów, o których Walé chciałyby śpiewać w dniu zakończenia okresu odosobnienia.

"Walé Oyombé, nkúmu", Patrick Willocq, GRAND PRIX FOTOFESTIWAL 2015

„Walé Oyombé, nkúmu”, Patrick Willocq, GRAND PRIX FOTOFESTIWAL 2015
Traditionally a native chief (nkúmu) would move about on a „tipoy” accompanied by his army. Wale Oyombé (22 years old, married, five years in seclusion, mother of Angela) sings that she is proud to be compared to a patriarch because she respected the sexual taboo during her long seclusion (discrediting other Walé, as she assumes, broke the ban). Similar to a native chief, she too is carried on a tipoy. She compares her assistants to soldiers as they too ensure her daily survival and safety.

Nagrodę Rektora Uniwersytetu Łódzki otrzymała Anna Grzelewska za projekt „Julia Wannabe”. Projekt „chcę być jak Julia” jest obrazem dorastania córki Anny Grzelewskiej – Julii. Jego celem było określenie źródeł kobiecej tożsamości oraz momentu, kiedy dziewczyna staje się kobietą. Jest coś niejasnego i niepokojącego w tej przemianie. Kultura kreuje dzieciństwo na wyspę szczęśliwości: powinno być beztroskie i niewinne. Co więcej, podświadomie wymazujemy z pamięci wszelkie rysy z obrazu naszego dzieciństwa. Fotografując Julię, Anna Grzelak chciała przyjrzeć się zjawisku dorastania z szerszej perspektywy. Zdjęcia są świadectwem doświadczeń Julii oraz wspomnień fotografki z dzieciństwa.

Tytuł projektu nawiązuje do zjawiska „chcę być jak Madonna” („Madonna wannabe”). Polega ono na tym, że dziewczyny słuchające Madonny naśladują jej styl ubierania czy makijażu. Poprzez te zewnętrzne atrybuty starają się poznać esencję bycia Madonną, esencję kobiecości, którą ona uosabia. Paradoksalnie pomaga im to w wyrażeniu siebie.

Anna Grzelewska, Julia wannabe, Grand Prix, Fotofestiwal 2015

Anna Grzelewska, Julia wannabe, Grand Prix, Fotofestiwal 2015

Anna Grzelewska, Julia wannabe, Grand Prix, Fotofestiwal 2015

Anna Grzelewska, Julia wannabe, Grand Prix, Fotofestiwal 2015

Anna Grzelewska, Julia wannabe, Grand Prix, Fotofestiwal 2015

Anna Grzelewska, Julia wannabe, Grand Prix, Fotofestiwal 2015

 


Tagi: , , , ,
W kategorii:


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *