Pytanie|Odpowiedź: Czy Picasso potrafił malować?

2 stycznia 2014, by , 1 komentarz

Czyli wszystko co chcielibyście wiedzieć o sztuce, ale boicie się zapytać. Nie ma pytań, których nie wypada zadać na Whyart :)

Pytanie: Czy to prawda, że abstrakcyjne obrazy Picassa to głównie rezultat jego braku uzdolnienia w malarstwie realistycznym?
Pablo Picasso "Głowa arlekina" 1972 r.

Odpowiedź: Nie!
Czy nam się to podoba, czy nie – rozpoznawalny styl Picassa to nie efekt jego kiepskiego warsztatu, a przemyślana strategia. Wystarczy spojrzeć na wczesne prace artysty, by upewnić się, że Picasso naprawdę potrafił malować realistyczne obrazy.

Pablo Picasso, "Portret  matki artysty", 1896 r.

Pablo Picasso, „Portret matki artysty”, 1896 r.

Pablo Picasso, "Portret  matki artysty", 1896 r.

Pablo Picasso, „Portret matki artysty”, 1896 r.

Pablo Picasso, "Głowa dziecka", 1896 r.

Pablo Picasso, „Głowa dziecka”, 1896 r.

Pablo Picasso, "Popiersie młodego mężczyzny", 1895 r.

Pablo Picasso, „Popiersie młodego mężczyzny”, 1895 r.

Co więc wydarzyło się pomiędzy tymi, niewątpliwie bardzo udanymi, realistycznymi portretami, a tym…?

Pablo Picasso, "Głowa kobiety", 1939 r.

Pablo Picasso, „Głowa kobiety”, 1939 r.

Jeśli spojrzymy na daty powstawania obrazów, stanie się dla nas jasne, że realistyczne obrazy Picassa należą do najwcześniejszego okresu jego malarstwa. Malowanie w zupełnie innym duchu, niż później nie jest niczym nadzwyczajnym i dotyczyło także wielkich impresjonistów, zanim odnaleźli swój ulubiony styl. Kontrast pomiędzy późniejszymi pracami Picassa, a jego wczesnymi dziełami jest jednak tak duży, że wydają się one być dziełem zupełnie innego artysty!

Końcówka XIX wieku, to w malarstwie (zwłaszcza francuskim) nadal dominacja realizmu. Obraz idealny miał za zadanie doskonale odzwierciedlać rzeczywistość.
Szybki rozwój fotografii zaczął jednak stopniowo zdejmować z artystów (często wbrew ich woli) ciężar drobiazgowego dokumentowania otaczającego ich świata. Przedstawianie stopniowo ustąpiło miejsca interpretowaniu rzeczywistości.

Od początku XX wieku Picasso chętnie eksperymentował z nowymi prądami. Akademickie, realistyczne malarstwo powoli ustępowało miejsca symbolizmowi, modernizmowi, a wreszcie kubizmowi analitycznemu i syntetycznemu, który z pewnymi modyfikacjami towarzyszył artyście, aż do śmierci.
Lata 30-te przyniosły dodatkowo fascynację prądami neoklasycystycznymi i surrealistycznymi. Picasso chętnie sięgał po mitologię i motywy klasyczne.

Czy więc dziwne, niepokojące portrety autorstwa Picassa to dzieło przypadku? Bez wątpienia nie! To efekt dynamicznych przemian w światowej sztuce i doskonałego wyczucia czasu – próby zerwania z realistyczną konwencją na początku XIX wieku z pewnością spełzłyby na niczym. Podobnie jak zamiar zaszokowania publiczności nowym sposobem malowania w połowie wieku XX.  Picasso jest zatem idealnym przykładem artysty swoich czasów – czerpiącego pełnymi garściami z otaczających go inspiracji.

Pablo Picasso, "Panny z Awinionu", 1907 r.

Pablo Picasso, „Panny z Awinionu”, 1907 r., MOMA Nowy Jork

Pablo Picasso, "Skrzypce wiszące na ścianie", 1912-13,

Pablo Picasso, „Skrzypce wiszące na ścianie”, 1912-13, Kunstmuseum Bern, Hermann and Margrit Rupf Foundation © 2011 Estate of Pablo Picasso-Artists

Pablo Picasso, "Głowa", 1913-14,  Scottish National Gallery of Modern Art, Edynburg

Pablo Picasso, „Głowa”, 1913-14, Scottish National Gallery of Modern Art, Edynburg

Masz pytanie dotyczące sztuki? Przyślij je do nas:

whyartpl@gmail.com (temat: „Pytanie”)

Dla nas nie ma głupich pytań :) Najciekawsze nagrodzimy!

Czy Picasso umiał malować?

 

 

 

 

 

 


Tagi: , , , , ,
W kategorii: ,


1 komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *